บทที่ 117 บ้านสวนของเรา

แสงแดดยามเช้าสาดผ่านยอดไม้ ทอดเงาลงบนระเบียงชานเรือน หยาดน้ำค้างบนใบแก้วสะท้อนแสงแดดเป็นประกาย ลมพัดหอบกลิ่นดินและดอกไม้ป่าเข้ามาแทนที่ความอับชื้นและกลิ่นควันรถเมื่อคืนก่อน

ความสงบที่ขาดหายไปนานนับเดือน หวนคืนสู่บ้านสวนหลังเล็กอย่างแท้จริง

อิงดาวนั่งเอนหลังอยู่บนเก้าอี้หวายตัวโปรด มือประคองถ้วยชาม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ